ALS EEN ROTS

ALS EEN ROTS

23 oktober 2021 1 Door Hilde

De kop is eraf.

Mijn tweede schooljaar staat hoog in de steigers en vraagt ook dit jaar weer bergen van tijd.

De verwachtingen liggen hoog. Ze willen perfectie.

Ze schaven, duwen en trekken. Wat ruw is, willen ze glad.

Je klanken, werk eraan.

Je dit en je dat, verander het.

Op de achtergrond klinkt het vertrouwde tikken van de klok.

De geur van versgebakken havermoutbrood vult mijn kamer.

Ik zie hoe de herfstkleuren me raken, dit jaar meer dan anders.

Hoe de maan me verleidt, meer dan ooit ervoor.

Ik merk hoe de vogels verstillen en mis hen nu al,

elke dag een beetje meer.

Ik besef dat niets zo veranderlijk is,

en tegelijkertijd geeft dat niets me

zoveel houvast,

als een rots,

die altijd rots zal zijn,

precies zoals de natuur het bedoelt.

Deze foto is persoonlijk en mag niet gebruikt worden voor een ander doeluiteinde dan deze blog.